آنچه گذشت...

ايران از اوايل دهه70 شمسي فعاليت هاي هسته اي خودش را شروع كرده بود. بنانبود كسي از ماجرابويي ببرد . اما ساخت مجموعه عظيم نطنزآن هم در دل زمين و با آن تدابير شديد امنيتي كمي مشكوك بودو بالاخره راز اين برملا شد وعده اي از منافقين به آمريكا و اروپا خبر دادند كه چرا نشسته ايد كه ايران بمب اتم مي سازد.

بعد از اين، بازرسان و كارشناسان سازمان بين المللي انرژي اتمي به ايران آمدند و از ديدن تأسيسات هسته اي ايران جاخوردند؛ ايران چرخه سوخت هسته اي را بومي كرده بود و اين چيزكمي نبود.

اروپايي ها به نمايندگي از غرب وارد مذاكره با ايران شدند تا ببينند ايراني ها اهل معامله هستند يا نه؟ آنها از اول به طور واضح نمي گفتند كه به طور كلي با تمامي فعاليت هاي هسته اي ايران مخالفند و از طرفي چشم به بازرسي هاي آژانس داشتند تا شايد مدركي به دست بياورندكه نشان دهد ايران به دنبال سلاح هسته اي است.بازرسان آژانس هم تقريباً تمام سوراخ سمبه هاي مراكز هسته اي و حتي نظامي ايران را زير و رو كردند و نتيجه اي كه بدست آمد ، غربي ها را راضي نمي كرد كه « فعاليت هاي هسته اي ايران صلح آميز است»

از آن طرف ايران براي جلب اعتماد بيشتر پروتكل الحاقي معاهده هاي N.P.T را امضا كرد و حاضرشد داوطلبانه فعاليت هاي صلح آميزهسته اي اش راموقتاً تعطيل كند.

خيلي ها معتقدند تعطيلي فعاليت هاي هسته اي بدون گرفتن امتياز از اروپا كار درستي نبود و گذشت زمان هم اين را ثابت كرد ، چون زماني كه ايران خواست مراكزي را كه لطف كرده بود از سر بگيرد، اروپايي ها بهانه ديگري را مطرح كردند كه ما به ايران اعتماد نداريم( انگار ما خيلي به آنها اعتماد داشتيم). اصلاً كشورهاي غربي بهتر از هر كسي مي دانند كه در دنياي سياست به هيچ كس و هيچ چيز نمي شود اعتماد كرد. يكي از سياستمداران انگليسي جمله معروفي دارد: «بريتانياي كبير در دنيا دوست دائمي ندارد...»اين يعني اينكه منافع كشورهاست كه دوست و دشمن را تعيين مي كند و منافع يك كشور هم هميشه ثابت نمي ماند چون جهان سياست ، جهان تغيير و تحولات است.

خلاصه ايران كه ديد اروپا براي پيشرفت مذاكرات قدمي برنمي دارد و فقط دارد وقت كشي مي كند، با نظارت آژانس بين المللي انرژي اتمي، فعاليت هاي مجتمع  U.C.Fاصفهان را آغاز كرد تا با اين كار اعتراض خودش را به ديپلماسي اروپا نشان دهد و جلوي ضايع شدن حقوق ايران را بگيرد. اروپايي ها طبق معمول اعتراض كردند و در اجلاس آژانس اتمي ، قطعنامه اي عليه ايران تصويب كردند مبني بر اين كه ايران بايد فعاليت هاي هسته اي اش را تعطيل كند. ايران هم گفت طبق مقررات بين المللي ، فعاليت هاي هسته ايU.C.F قانوني است و ما زير بار حرف زور نمي رويم. احمدي نژاد در سفري كه به نيويورك رفت ، براي اعتماد سازي طرحي را ارائه داد. طبق اين طرح ، كشورهاي خارجي مي توانستند در فعاليت هاي غني سازي ايران مشاركت كنند و از نزديك صلح آميز بودن آن را ببيند اروپايي هاكه اعتماد سازي فقط بهانه اي آنها بود ،به اين طرح واكنشي نشان ندادند. آنها از اساس با فعاليت هاي هسته اي ايران چه صلح آميز و چه غير صلح آميز مخالف بودند و اين مطلبي بود كه غرب تا به حال مخفي مي كرد و حالا علناً از ايران مي خواستند كه اين كار را بكند؛ ايران براي اين كه نشان دهد در تصميم خود براي داشتن چرخه سوخت هسته اي جدي است ، يك گام ديگر به جلوبرداشت:«تحقيقات هسته اي ايران كه داوطلبانه تعطيل شده بود ، با نظارت آژانس بين المللي آغاز شد»

 

آنچه مي گذرد...

اروپايي ها براي اينكه جواب دندان شكني به ايران بدهند در 13 بهمن در اجلاس اضطراري آژانس بين المللي  انرژي اتمي را تشكيل داده و كسب موافقت روسيه و چين را جلب كرد و پرونده ايران را به شوراي امنيت سازمان ملل فرستادند كه حاصل سه روز نشست نفس گير اعضاي شوراي حكام بين المللي انرژي اتمي با 27 رأي موافق در برابر 3 رأي مخالف و 5 رأي ممتنع قطع نامه اي را تصويب كردند كه در آن به اين امر اذعان شده بود كه دبير كل آژانس بايد گزارشي از فعاليت هاي هسته اي را در ماه مارس به شوراي امنيت سازمان ملل متحد ارائه دهد.

دقايقي پس از تصويب اين قطع نامه و پايان جلسه شوراي حكام، جواد وعيدي سرپرست هيئت مذاكره كننده هسته اي ايران در جمع خبرنگاران گفت: ايران از همين امروز و به سرعت كليه تعليق هاي فعلي را برداشته و غني سازي در حد صنعتي را نيز آغاز خواهد كرد.

از سوي ديگر يك عضو هيئت ايران در آژانس بين المللي انرژي اتمي از تحويل رسمي نامه ايران مبني بر لغو كليه اقدامات داوطلبانه هسته اي از جمله تعليق غني سازي اورانيوم و قطعه سازي و اجراي پروتكل الحاقي به دبيرخانه آژانس بين المللي انرژي اتمي ايران در اين زمينه به دبير خانه آژانس ابلاغ نشد.

سفير آمريكا: گريكوري شولتي نماينده دائم آمريكا در مقر آژانس بين المللي انرژي اتمي نيز ادعا كرد: هدف ما يافتن يك راه حل ديپلماتيك براي مسأله پرونده هسته اي ايران است.

وزير امور خارجه فرانسه نيز گفت: هنوز باب مذاكره براي تهران براي ممانعت از تحريف هاي احتمالي سازمان ملل متحد باز است. اگر تهران نتواند براي بازسازي اعتماد تصميم گيري كند، شوراي امنيت سازمان ملل متحد بايد اقدامات لازم را در پيش گيرد.

 

آنچه خواهد شد....

ما هم مثل شما منتظر مي مانيم تا ببينيم عاقبت كار چه مي شود...

 

                                                                                                          نفیسه آرمند